توتون بارلی و توتون ویرجینیا !

توتون بارلی و توتون ویرجینیا !

بد نیست در مورد توتون برلی یا بارلی و توتون ویرجینیا به شما اطلاعاتی بدیم !

توتون ویرجینیا (Virginia) :

رایج ترین نوع توتون در ترکیبات توتون پیپ و در طیف وسیعی از رنگ بندی های مختلف موجود است و در بسیاری از ترکیبات توتون پیپ مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌توان گفت که تقریباً تمام افراد علاقه‌مند به پیپ و توتون ، لذت اسموک آن را تجربه کرده‌اند ، چه به عنوان عنصری در ترکیبات توتون پیپ خود و چه به عنوان یک ترکیب خالص ویرجینیا .

ترکیبات خالص ویرجینیا نیز به نوبه خود از لحاظ گیرایی در سطوح مختلف از کم تا زیاد دسته بندی می شوند که هرکدام طرفداران خاص خود را دارند .

توتون پیپ ویرجینیا حاوی بیشترین مقدار دکستروز :Dextrose که نوعی قند است ، در میان توتون های رایج دیگر می باشد و به همین خاطر دارای خاصیتی شیرین به طور ذاتی است .به دلیل داشتن میزان قند بالا باید به آرامی اسموک شود چرا که در غیر اینصورت لذت مناسب اسموک آن را از دست خواهید .

ویرجینیا قابلیت این را دارد که به دلیل حرارت ناشی از سوختن بسیار سریع داغ شود پس توصیه می شود جهت درک مناسب و بهتر این توتون ، آرامش و صبر کافی به خرج دهید تا تجربه ای خوشمزه و دلچسب داشته باشید .

در طیف رنگی مختلف از زرد روشن کاهی رنگ تا قرمز تیره و حتی سیاه یافت می‌شود که هر طیف رنگی دارای خصوصیات و ویژگی های منحصر به فردی می باشد .

اگرچه توصیف ویژگی‌های طعمی توتون در قالب کلمات کار آسانی نیست اما می‌توان برای درک تقریبی اینچنین گفت که :ویرجینیا های روشن تر دارای حسی شاداب تر و تازه تر و نت هایی شبیه به طعم کاه ، مرکبات و حال و هوای تابستانی ، می باشند .

از سوی دیگر ویرجینیاهای تیره تر ، دارای طعم قوی و گیرا و عمیق تر بهمراه نت های میوه های خشک شده ، کارامل و شکلات ، می باشند .

توتون پیپ بارلی (Burley ) :

توتون پیپ برلی یا بارلی چیست !

این توتون پیپ نیز موردی رایج در ساخت و تهیه بسیاری از ترکیبات توتون پیپ موجود در بازار مصرف می باشد. بر خلاف توتون پیپ ویرجینیا دارای میزان قند قابل‌ ملاحظه‌ای نمی باشد و شاید بتوان گفت در مقایسه با آن ، حاوی قند طبیعی نیست که در نتیجه اسموک و طعم بسیار خشک تری نیز دارا می باشد .

و باز هم برخلاف توتون ویرجینیا قابلیت داغ شدن سریع در اثر سوختن را ندارد .در تهیه و ساخت بسیاری از ترکیبات آروماتیک مورد استفاده قرار می گیرد چرا که می‌تواند به راحتی طعم های گوناگون موجود در ترکیبات دیگر را به خود جذب کند .

در طیف رنگی قهوه ای روشن تا تیره موجود است .می توان پروفایل طعمی آن را با نت های آجیلی و شکلاتی توصیف کرد .

بخشی از آموزه های ماسترو رحیمی و استاد کامران در سال ۱۳۹۰ 

منبع : https://www.pasargadtabac.com

جهت بررسی توتون های پیپ و درج تجربیات خودتان و درک از توتون ها و اعمال نظر به وب سایت بررسی توتون ایران مراجعه کنید.

آپدیت تیر ماه ۱۴۰۵

تفاوت توتون ویرجینیا و برلی؛ دو ستون اصلی دنیای توتون پیپ

اگر بخواهیم تنها دو خانواده از توتون ها را نام ببریم که بیشترین تاثیر را بر دنیای پیپ داشته اند، بدون تردید باید از Virginia و Burley یاد کنیم. بخش بزرگی از بلندینگ های کلاسیک جهان بر پایه این دو توتون ساخته شده اند و شناخت ویژگی های آن ها، اولین قدم برای درک بهتر طعم و شخصیت هر ترکیب است.

در واقع بسیاری از توتون هایی که امروزه با نام های آروماتیک، انگلیسی، بالکان یا آمریکایی شناخته می شوند، در پایه خود از یکی یا هر دو این خانواده بهره می برند.

چرا ویرجینیا را “ملکه توتون ها” می نامند؟

توتون ویرجینیا به دلیل میزان بالای قند طبیعی، یکی از شیرین ترین انواع توتون در جهان محسوب می شود. این شیرینی حاصل افزودن اسانس نیست، بلکه به طور طبیعی در ساختار برگ وجود دارد.

در هنگام اسموک، اگر دمای احتراق به خوبی کنترل شود، این قندها به آرامی کاراملیزه شده و طیف وسیعی از طعم های طبیعی را ایجاد می کنند.

بسیاری از افراد در توتون های ویرجینیا نت هایی مانند:

• عسل
• کاه تازه
• نان برشته
• مرکبات
• میوه های خشک
• کارامل
• شکر قهوه ای

را تجربه می کنند.

البته شدت این رایحه ها بسته به محل کشت، نوع فرآوری، میزان کهنه سازی و روش بلندینگ متفاوت خواهد بود.

چرا ویرجینیا به صبر نیاز دارد؟

یکی از ویژگی های شناخته شده ویرجینیا، سرعت نسبتا بالای سوختن آن است.

وجود قند طبیعی باعث می شود اگر مصرف کننده با عجله پک بزند، دمای توتون به سرعت افزایش پیدا کند و بخشی از شیرینی طبیعی آن از بین برود.

به همین دلیل پیپ کش های حرفه ای همواره توصیه می کنند توتون های ویرجینیا با آرام ترین ریتم ممکن مصرف شوند.

کنترل صحیح حرارت باعث می شود لایه های مختلف طعمی به تدریج ظاهر شوند و تجربه ای بسیار پیچیده تر نسبت به اسموک سریع ایجاد گردد.

برلی؛ ستون تعادل در بلندینگ ها

در نقطه مقابل، برلی شخصیتی کاملا متفاوت دارد.

این توتون قند طبیعی بسیار کمی دارد و به همین دلیل طعمی خشک تر، خاکی تر و آجیلی تر ارائه می دهد.

همین ویژگی باعث شده است که برلی پایه بسیاری از بلندینگ های کلاسیک آمریکایی و آروماتیک باشد.

برلی مانند یک بوم سفید عمل می کند؛ اسانس ها و طعم دهنده ها را به خوبی جذب می کند و در عین حال ساختار اصلی بلندینگ را حفظ می کند.

به همین دلیل در تولید بسیاری از توتون های وانیلی، شکلاتی، گیلاسی و سایر آروماتیک ها، حضور برلی کاملا طبیعی است.

ویژگی های طعمی برلی

اگرچه هر مزرعه و هر فرآوری شخصیت متفاوتی ایجاد می کند، اما بیشتر علاقه مندان، برلی را با نت هایی مانند:

• گردو
• فندق
• کاکائو
• شکلات تلخ
• چوب
• غلات برشته
• خاک مرطوب

توصیف می کنند.

برخی نمونه های کهنه شده نیز ممکن است شیرینی بسیار ملایمی پیدا کنند، اما همچنان نسبت به ویرجینیا خشک تر باقی می مانند.

تفاوت رفتار این دو توتون هنگام اسموک

یکی از تفاوت های مهم میان برلی و ویرجینیا، رفتار آن ها هنگام احتراق است.

ویرجینیا سریع تر داغ می شود و کنترل دمای آن اهمیت بیشتری دارد.

اما برلی معمولا آرام تر می سوزد و تحمل بیشتری در برابر تغییرات سرعت پک زدن دارد.

همین ویژگی باعث شده است بسیاری از بلندرها، این دو خانواده را در کنار یکدیگر استفاده کنند تا تعادل مناسبی میان شیرینی، قدرت، رایحه و کیفیت سوختن ایجاد شود.

چرا بیشتر بلندینگ های معروف از ترکیب این دو استفاده می کنند؟

در هنر بلندینگ، هدف تنها ترکیب چند برگ مختلف نیست، بلکه ایجاد تعادل میان ویژگی های گوناگون است.

ویرجینیا شیرینی، شادابی و پیچیدگی عطری را فراهم می کند.

برلی بدنه، استحکام، تعادل و عمق بیشتری به اسموک می دهد.

وقتی این دو خانواده در کنار هم قرار می گیرند، بلندینگی ایجاد می شود که نه بیش از حد شیرین است و نه بیش از اندازه خشک.

به همین دلیل بسیاری از مشهورترین توتون های دنیا از ترکیب این دو خانواده بهره می برند.

دیدگاه ماسترو رحیمی درباره شناخت توتون ها

ماسترو رحیمی همواره در آموزش های خود تاکید می کنند که علاقه مندان تازه کار بهتر است به جای حفظ کردن نام صدها برند مختلف، ابتدا شخصیت خانواده های اصلی توتون را بشناسند.

به اعتقاد ایشان، زمانی که مصرف کننده تفاوت میان ویرجینیا، برلی، کوندیش، لاتاکیا، پریک و اورینتال را درک کند، انتخاب توتون مناسب بسیار آسان تر خواهد شد.

ایشان همچنین توصیه می کنند علاقه مندان، هر خانواده را به صورت جداگانه نیز تجربه کنند تا بتوانند هنگام مصرف بلندینگ های پیچیده، نقش هر برگ را بهتر تشخیص دهند.

بین ویرجینیا و برلی کدام بهتر است؟

پاسخ این سوال وجود ندارد.

اگر به طعم های شیرین، میوه ای، عسلی و ظریف علاقه دارید، احتمال زیادی وجود دارد که ویرجینیا انتخاب مناسب تری باشد.

اگر طعم های خشک، آجیلی، شکلاتی و متعادل را می پسندید، برلی می تواند گزینه جذاب تری باشد.

در نهایت، سلیقه هر فرد با تجربه بیشتر شکل می گیرد و بسیاری از پیپ کش های حرفه ای، هر دو خانواده را در مجموعه توتون های خود نگهداری می کنند.

جمع بندی

ویرجینیا و برلی را می توان دو ستون اصلی دنیای توتون پیپ دانست. یکی با شیرینی طبیعی، پیچیدگی عطری و لطافت خود شناخته می شود و دیگری با بدنه قوی، طعم خشک و توانایی ایجاد تعادل در بلندینگ ها. شناخت دقیق این دو خانواده، درک عمیق تری از هنر بلندینگ و انتخاب آگاهانه تر توتون را برای هر علاقه مند به پیپ فراهم می کند؛ موضوعی که سال هاست در آموزش های ماسترو رحیمی و استاد کامران نیز به عنوان یکی از پایه های اصلی شناخت دنیای توتون بر آن تاکید شده است.